น้ำเติมแก้ว แสงเติมภาพ
กันยายน 25, 2010
ในเวลาต่อมา…
ขั้นต่อไปคือ เราจะรู้ได้อย่างไรล่ะ ว่าควรจะเลือกใช้รูรับแสงแคบ กลาง หรือกว้าง แล้วจะรู้ได้อย่างไรว่าจะใช้เวลาเปิด-ปิดม่านเร็ว กลาง หรือนาน แล้วความไวแสงไหนล่ะ อะไรเป็นหลัก
มีกฎทางวิทยาศาสตร์ที่ช่วยให้เป็นพื้นฐานในการตัดสินใจได้ง่ายๆ มีอยู่เพียง 3 ข้อ ขอเลี่ยงที่จะอธิบายว่าเหตุใดจึงเป็นเช่นนั้น เพราะจะทำให้งงงวย จะคงไว้เฉพาะที่นำไปใช้งานได้เลยดีกว่า …ตามนี้นะ
1. รูรับแสงควบคุมช่วงความชัด (depth of field – เด็พธ์ ออฟ ฟีลด์) หรือที่มีชื่อเล่นว่าชัดตื้น-ชัดลึกนั่นไง (อันนี้อธิบายอีกแบบนึง) → http://www.facebook.com/notes.php?id=658034739
รูรับแสงกว้าง – เลขน้อย – ชัดตื้น
รูรับแสงแคบ – เลขมาก – ชัดลึก (ยิ่งเล็กยิ่งลึก)
…ช่วงความชัดคือ”ระยะความคมชัดที่รับได้”ในภาพ ความชัดกินระยะมากก็ชัดลึก ชัดน้อยๆก็ชัดตื้น จะถ่ายวิวกว้างๆ ถ่ายตึก ถ่ายพื้นที่ทั่วๆ ก็ปรับให้ชัดลึก จะถ่ายให้ชัดแค่คน นอกเหนือจากนั้นไม่คมนัก ก็ปรับมาใช้ชัดตื้น เป็นต้น (หมุนเลือกรูรับแสงแล้วกดปุ่ม DOP preview ดู กดดูมั่งหรือยัง) ส่วนใครจะลองดูแบบที่คนอื่นไม่นิยมก็ไม่มีใครว่าอะไรนะ กล้องกับเลนส์ก็ของเรา เวลาถ่ายก็ของเรา ภาพก็ของเรา จะถ่ายอะไรแบบไหนอย่าให้ใครมาสั่งได้ …มีอีกสองอย่างที่ส่งผลกับระยะชัดตื้นชัดลึกเหมือนกัน(แต่ไม่มากเท่ารูรับแสง)คือ ขนาดทางยาวของเลนส์ เช่น เลนส์มุมกว้าง จะชัดลึกง่ายกว่า เลนส์มุมแคบ จะชัดตื้นง่ายกว่า และระยะห่างระหว่างเลนส์กับสิ่งที่จะถ่าย คือยิ่งอยู่ใกล้กล้องยิ่งชัดตื้นง่ายๆ อยู่ไกลกล้องก็ชัดลึกสบายๆ
ลองดูสิ
2. ความเร็วม่านควบคุมความสั่นไหว (motion – โมชั่น) สิ่งต่างๆเคลื่อนไหวอยู่รอบตัวเรา จะจับมันมาอยู่ในภาพแบบไหน…แบบนี่งๆหรือจะให้เห็นความเคลื่อนไหวด้วย ไม่ยากเลย คนหรือสิ่งที่ไม่เคลื่อนไหวก็ถ่ายให้มันนิ่งๆ ก็ออกมาตามจริง คอยระวังอย่าให้มือสั่นก็ได้แล้ว อะไรที่มันเคลื่อนด้วยความเร็วสูงก็ใช้ความเร็วม่านสูงๆบันทึกให้มันหยุดสนิท หรือจะเปิดช้าอีกนิดปล่อยให้มีการเคลื่อนไหวบ้าง ก็ทำให้ภาพทำให้เรื่องราวน่าสนใจขึ้นอีก แล้วแต่จุดมุ่งหมาย…ของใครของมัน
ความเร็วสูง – เลขมาก – ภาพนิ่ง
ความเร็วต่ำ – เลขน้อย – เก็บอาการเคลื่อนไหว (ยิ่งเร็วยิ่งนิ่ง)
งานปาร์ตี้กลางคืนที่มีแสงน้อย ภาพที่บันทึกออกมามักจะแสดงอาการสั่นไหวอยู่เป็นส่วนมาก บางครั้งก็ให้อารมณ์สนุกสนานดีออก หลายๆครั้งมันเบลอจนไม่รู้ว่าใครทำอะไรที่ไหน ก็เสียดายโอกาสกันไป (อาจจะเปิดแฟลชเบาๆช่วยให้สิ่งที่ถ่ายมีความคมชัดอยู่บ้าง ก็ช่วยกระชับเรื่องได้ดีเหมือนกัน)
ลองดูสิ
3. ความไวแสงยิ่งสูงภาพยิ่งหยาบ (ISO – ไอเอสโอ) เราเลือกใช้ความไวแสงตามสภาพแสงมากหรือน้อยเป็นหลัก โดยทั่วๆไปตั้งค่าที่ 100 กับ 200 ก็สามารถถ่ายครอบคลุมได้ทั้งวันจนเมื่อยแล้วเมื่อยอีก หากจะลากยาวต่อไปถึงค่ำมืดด้วย ก็ปรับให้เป็น 400 …ง่ายๆแค่นั้นเอง
ความไวแสงต่ำ – เลขน้อย – ต้องการแสงมาก – เม็ดเล็ก – noise น้อย
ความไวแสงสูง – เลขมาก – ต้องการแสงน้อย – เม็ดใหญ่ – noise เยอะ (ยิ่งสูงภาพยิ่งหยาบ)
ในฟิล์มมีเกรนคือจุดเล็กๆกลมๆคอยรับแสงในแต่ละอณู ในเซ็นเซอร์รับภาพก็มีจุดพิกเซลเล็กๆส่ีเหลี่ยมคอยรับแสงในแต่ละอณู เวลาเอาภาพมาขยาย ก็คือขยายเกรนและพิกเซลให้ใหญ่ขึ้นนั่นเอง …พอเจอพิกเซลหยาบๆ ความคมชัดที่ว่าชัดเหลือเกินจะถูกลดทอนลงไปด้วย ซึ่งในภาพบางอารมณ์ก็อาจสร้างมิติให้มากขึ้นได้ เช่น อารมณ์ขึงขัง อารมณ์หม่นหมอง เป็นต้น แต่ถ้าต้องการความคมชัดแบบสุดๆ ใช้ที่ 100 ดีกว่าแน่นอน
ลองดูสิ
…ตัวเลขสามชุด เอามาเรียงสลับสับเปลี่ยนได้ตั้งหลากหลายค่า รับแสง เติมแสงแบบต่างๆกันไป แรกๆอาจจะสับสนหน่อย …เป็นคนชอบถ่าย ถ่ายทุกวันเดี๋ยวก็คล่องเอง จะถ่ายภาพไปอีกสักกี่ปีก็ยังหนีไม่พ้นเจ้าสามข้อนี้อยู่ดี ส่วนใครจะมีอะไรเพิ่มเติม คงต้องอาศัยความผิดพลาดจากการลองนั่นลองนี่ ใช้ความคิดแผลงๆไปเรื่อย ยิ่งลองบ่อย ยิ่งพลั้งมาก ก็ยิ่งงอกมาก …ที่เรียกว่าประสบการณ์มากนั่นแหละ เอามาแลกเปลี่ยนกันยิ่งเพิ่มพูน ลองแนะนำให้คนอื่นลองดูของเรา เราลองดูของคนอื่นบ้าง แลกกันไปมาสนุกดีออก ส่วนใครจะเอาไปใช้ในสถานการณ์ใดก็ตามใจท่าน ดูแล้วไม่ค่อยชอบก็ลองปรับตั้งดูใหม่ ชอบใจแล้วก็จดจำแนวทางไว้ให้แม่น คราวต่อๆไปจะได้ไม่ต้องค้นให้เหงื่อตก ขอเพียงอย่าไปบังคับใครให้เชื่อตามแบบของเรานะครับ เดี๋ยวจะหงุดหงิดทั้งสองคน
การถ่ายภาพที่ตั้งอยู่บนพื้นฐานง่ายๆเดียวกัน ทว่าสร้างความหลากหลายไม่รู้จบ ช่วยให้เราดูภาพได้ทั้งวัน ไม่รู้เบื่อเลยจริงๆ
ใครอ่านมาถึงตรงนี้จะได้ข้างล่างเป็นของแถม…
ทางยาวโฟกัสควบคุมมุมรับภาพ (angle of view – แองเกิล ออฟ วิว) ปักกล้องคู่ใจไว้แล้วลองเปลี่ยนเลนส์ ส่องดูแล้วจะเข้าใจว่ามุมรับภาพที่กว้าง-แคบต่างกันอย่างไร
ทางยาวโฟกัสสั้น – เลขน้อย – มุมกว้าง
ทางยาวโฟกัสยาว – เลขมาก – มุมแคบ
บางคนเข้าใจผิดว่าเมื่อเปลี่ยนเลนส์แล้วทัศนมิติ (perspective – เพอสเพ็คถีฟ) จะเปลี่ยนไป เป็นการเข้าใจผิดอย่างยิ่ง การเปลี่ยนเลนส์จากมุมแคบมาเป็นมุมกว้าง เหมือนเราขยายขอบเขตการบันทึกให้ใหญ่ขึ้น การเปลี่ยนจากมุมกว้างมาเป็นมุมแคบ เหมือนเราคร็อปภาพเข้าไปต่างหาก คลิ๊กข้างล่างต่อเลย ↓
