ไชยโรจน์

ไปร้านไชยโรจน์ครั้งแรกตอนเกือบสองทุ่ม เป็นเวลาที่ร้านจะปิดแล้ว เข้าไปอย่างหิวโซ คุณป้าเจ้าของร้านก็ยังอุตส่าห์สั่งพ่อครัวทำไข่เจียวหมูสับให้อีกหนึ่งจาน รวมกับเนื้อปูผัดผงกระหรี่ครึ่งจาน กับลิ้นวัวทอดสี่ห้าชิ้น ที่เพื่อนๆแบ่งไว้ให้ คลายหิวได้กำลังดี มัวแต่กิน กิน กิน ไม่พูดไม่จา จนอิ่ม จนร้านปิด ไม่ได้สนใจอะไรเลย ก่อนเดินจากร้านหันกลับไปมอง สัญญากับตัวเองไว้ว่าจะต้องกลับมาลองแบบไม่รีบร้อนอีกครั้ง

ร้านไชยโรจน์เป็นตึกแถวสองคูหา หลุบตัวเองอยู่ข้างถนนศรีอยุธยา ฝั่งตรงข้ามโรงเรียนสันติราษฏร์ เดินจากถนนพญาไท มาประมาณ200เมตร ตึกสร้างแบบสมัยเก่า สังเกตุได้ว่า หน้ากว้าง สักห้าเมตรได้ พื้นร้านตอนนี้ต่ำกว่าบาทวิถี ผนังร้านทาสีเขียวอ่อนพาสเทลดูสะอาดสะอ้าน มีแค่ป้ายสีแดงขนาดย่อมปิดประกาศอยู่แผ่นเดียวคือ หยุดวันอาทิตย์ นอกนั้นดูเหมือนจะไม่มีโอกาสได้กล้ำกราย เก้าอี้ในร้านยังใช้เก้าอี้เช็คโก สืบทอดความโก้จากเมื่อสี่สิบกว่าปีที่แล้ว ยังแซมด้วยเก้าอี้ แบบเดียวกันแต่เป็นตัวใหม่ทำจากเหล็กแทนตัวที่ใช้การไม่ได้ เข้าคู่กับโต๊ะสี่เหลี่ยมจตุรัสบุหน้าด้วยโฟไมก้าสีเดียวกับผนัง ดูกลมกลืน โตะ๊ในร้านจัดหลวมๆ มีพื้นที่โปร่งดูสบายตา เป็นระเบียบเรียบร้อย มีคุณลุงคุณป้าคู่ขวัญคอยรับแขกทุกวัน

 ได้มาเยือนอีกครั้งแบบไม่มีกังวล คุณป้ายิ้มต้อนรับแล้วส่งรายการอาหารให้ทุกคน เรากวาดตาทั่วแผ่นรายการ พอเป็นพิธี เพราะรู้อยู่ในใจแล้วว่าจะสั่งอะไร ลิ้นวัวทอดอันดับหนึ่ง ปลาราดพริก ผักกาดขาวผัดหมูกรอบ ต้มยำปลากระพงใส่เห็ด แถมตับหมูทอดกระเทียมพริกไทยอีกหนึ่งจาน ระหว่างรออาหารขอเบียร์สิงหใหญ่หนึ่งแก้วสามครับ

เบียร์มาถึงโต๊ะแแบไม่ต้องรอ รินเบียร์เหนียวใส่ครบแก้ว ยกขึ้นชน แล้วจิบแรกก็ทำให้ทุกคนตาโต ด้วยความเย็นยะเยือก ต่ออึกสองเต็มคำทันที โดยไม่ต้องบอกกล่าว วางแก้วแล้วพูดชมอุณหภูมิเบียร์ว่าเหมาะสมตามครรลอง และถูกต้องตามสัญญาประชาคมยุโรปและไทย ว่าด้วยการดื่มเบียร์ระหว่างรออาหารทุกประการ

จานผักกาดขาวผัดหมูกรอบมาถึงโต๊ะก่อนเพื่อน แรกเห็นก็รู้เลยว่าผักกับหมูกรอบ กรอบแหงๆ แล้วก็ตามคาด พ่อครัวใช้น้ำมันที่ได้จากเจียวกากหมู มาผัดผัก เติมเกลืออีกนิด ก็หอมอร่อยแล้ว กลิ่นผักกาดขาวยังอยู่ครบ –ไปลองจานนี้ที่อื่นๆ ทุกที่ที่มีโอกาส ก็มีแต่กลิ่นน้ำมันหอยนำ กลิ่นซอสปรุงรสนำ ไม่ก็กลิ่นน้ำปลานำ ไม่เหลือกลิ่นผักเลย สั่งผักอะไรมากลิ่นเหมือนกันหมด ต่างกันแค่เห็นกับเคี้ยว มีอีกที่ที่ขอชวนคือร้านเป็ดพะโล้ซอยคอนแวนต์ ผัดผักเจ้านี้ก็ไม่เบาเหมือนกัน– แรกๆมาจะเป็นจานแห้งๆ ตักกันคนละคำสองคำ ผ่านไปซักพักก็มีน้ำออกมาคลอๆ พอตักมาราดข้าวได้ช้อน ยังไม่ทันไรก็หมดจานเสียแล้ว มองไปหาบริกร เห็นกำลังยกจานลิ้นวัวทอด กับ ปลาราดพริกมาพอดี สั่งผักกาดขาวผัดหมูกรอบเพิ่มอีกหนึ่งจานสวนไปทันควัน ที่อยู่บนโต๊ะเป็นลิ้นวัวชุบแป้งทอดชิ้นหนา ไม่เหมือนร้านมิ่งหลีที่เสิร์ฝแบบแล่บาง กัดผ่านแป้งกรอบหุ้มอยู่ไปเจอลิ้นนุ่มๆ พร้อมกับน้ำซุปไหลเยิ้มออกมาอยู่ในปากหอมอร่อย เคี้ยวเพลินไปเลย ได้ชิมตอนเพิ่งขึ้นจากกระทะมาใหม่ๆครั้งนี้ อร่อยกว่าครั้งแรกที่ว่าอร่อยแล้ว อีกสิบเท่า ขอคารวะ

เอื้อมมือเลยไปตัดปลาชิ้นใหญ่ให้เป็นชิ้นย่อย มาวางที่จาน เป็นเนื้อปลากระพงสด ไม่เหลือก้าง คลุกแป้ง แล้วชุบแป้งทอดเหลืองทองสดใส วางอยู่ใต้ดงพริกขี้หนูสับหยาบผสมสับละเอียด กับกระเทียมทุบกลีบเล็กๆพร้อมเปลือก เอาไปผัดพอสะดุ้ง–ไม่ใช่แบบสามรสที่เดี๋ยวนี้ชอบมักง่ายแอบเอาน้ำจิ้มไก่ในขวดแก้วมาปรุงรสเพิ่ม– ลองตักเข้าปากเคี้ยวพร้อมกันทุกอย่าง แล้วต้องตาโตอีกครั้ง กรุบ กรอบ นุ่ม ปนๆกันอยู่ กลิ่นหอมพริกที่ร้อนนิดๆ กับเผ็ดหน่อยๆจากกระเทียม เคี้ยวเสร็จกลืนเสร็จ คว้าแก้ว กระดกเบียร์เย็นๆตามคนละหนึ่งอึก โอ้ โลกนี้สวยงามจริงๆ

จานต่อมาเป็นตับหมูทอดกะเทียมพริกไทย มาพร้อมกับผัดผักจานสอง อดใจไม่ไหวต้องตักผักเข้าปากซ้ำก่อน ค่อยขยับไปที่ตับแผ่นบางแต่ชิ้นใหญ่ ไม่สุกจนแข็งๆ กลิ่นกระเทียมพริกไทยหมักเข้าเนื้อ อวลอยู่ระหว่างเคี้ยว ไม่มีรสขมจากตับให้หน้าเหยเก เค็มนิดๆพอเหมาะ เสริมข้าวเปล่าตามอีกคำ หย่อยอย่าให้เซด…

ชามต้มยำปลาแบบน้ำใสวางอยู่ตรงหน้า รสชาติจัดจ้านค้านสายตาน้ำใส นักชิมทำหน้าเครื่องหมายคำถามติดอยู่ที่หน้าผาก ว่าเป็นไปได้หรือนี่ แซ่บขนาดนี้ หันไปสั่งไข่เจียวปูเพิ่มอีกหนึ่งจานกับเบียร์ขวดใหม่แก้เขิน

ในน้ำต้มยำเห็นมี ก้านตะไคร้ ใบมะกรูด หอมแดงเผา พริกขี้หนู หอมกลิ่นมะนาว น้ำปลาดี อร่อยเด็ดโอย ปูเยอะมากอย่างไม่น่าเชื่อ ขอบอก ไม่ได้เป็นเศษๆนะ เป็นแว่นๆตุ้มๆเลย ตัวไข่เจียวก็ฟูฟ่องด้านนอก และมีเนื้อไข่หอมๆอยู่ด้านใน กรี๊ด ขอข้าวสวยร้อนๆเพิ่มอีกจานครับ

กินอาหารจนหมดโต๊ะ เบียร์พอประมาณ ถามความเห็นสมาชิกแล้วยังไม่มีใครอยากเคลื่อนไหวไปไหน ขอละเลียดเบียร์ต่อจนร้านปิด คุณป้าเดินมานับขวดเบียร์แล้วกลับไปกดเครื่องคิดเลขที่โต๊ะเชิงบันได ยื่นราคาให้คุณลุงส่งต่อมาให้พวกเรา พบว่าไม่แพงเลย อาหารอร่อยเฉพาะตัว ราคามิตรภาพ และ ขอรับรองด้วยเกียรติของลูกเสือสำรองรุ่นพุงใหญ่ว่าเบียร์เย็นเจี๊ยบทุกขวดครับ สัญญากับตัวเอง(อีกแล้ว) ว่าจะกลับมาอีกบ่อยๆ จะเอากล้องมาถ่ายรูปสวยๆไว้ด้วย เอ้าชนหน่อย หมดแก้วเลย เขาจะปิดร้านแล้ว